เมื่อใดก็ตามที่ทำอะไรลงไปโดยใช้อารมณ์

สิ่งนั้นมันจะเกิเป็นรอยแผล 

เหมือนกับการเอาของแหลมคมไปแทงใครสักคน 

ต่อให้ใช้คำพูดคำว่่า “ขอโทษ” สักกี่หน 

ก็ไม่อาจลบความเจ็บปวด 

ไม่อาจลบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับเขาคนนั้นได้ 

ฉันใดก็ฉันนั้น “กับเพื่อน”

เพื่อนเปรียบเสมือนอัญมณีอันมีค่าที่หายาก 

เป็นคนที่ทำให้เรายิ้ม 

เป็นคนที่คอยให้กำลังใจและยินดีเมื่อเราพบกับความสำเร็จ 

เป็นคนที่คอยปลอบใจเราเมื่อยามเศร้า ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเรา 

และจริงใจกับเราเสมอ ... แสดงให้เขาเห็น 

ว่าเราห่วงใยเขามากแค่ไหน 

และระวังสิ่งที่เราทำไป ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำ 

และจงจดจำไว้เสมอว่า " คำขอโทษ " 

ไม่ว่าเขาจะยกโทษให้เราหรือหรือไม่ก็ตาม

แต่สิ่งที่มันเกิดขึ้น คือ 

รอยร้าวที่เขาคงไม่อาจลืมมันได้ตลอดไป